"เพื่อนไม่ช่วยรายงานกลุ่มเลย เป็นเพื่อนสนิทในกลุ่มอีกต่างหาก ก็ไม่รู้ว่าเขารู้ตัวหรือเปล่า ความจริงเพื่อนคนอื่นก็อยากจะให้บอกครูไปเลย แต่อีกใจเราก็ไม่อยากมีปัญหา กลัวจะเสียเพื่อน"
นับเป็นโชคดีที่เพื่อนคนนี้ได้น้องเป็นกัลยาณมิตร เพราะจากคำถามสะท้อนให้เห็นว่าน้องมีความปรารถนาดีต่อเพื่อนอย่างจริงใจ และไม่คิดมองเพื่อนในแง่ร้ายซึ่งพี่แนนชื่นชมและขอให้น้องรักษาความดีนี้ไว้นะคะ ในแง่ของการทำงานร่วมกันเป็นกลุ่ม หรือหมู่คณะนั้นต้องอาศัยความเข้าใจและความสามัคคีกันอย่างมาก ที่สำคัญที่สุดคือการคิดแบบเอาใจเค้ามาใส่ใจเรา ซึ่งในแง่มุมหนึ่งน้องอาจจะมองว่าเพื่อนคนนี้เค้าไม่ช่วยงานคนอื่นๆ เลย แต่บางครั้งเพื่อนอาจจะมีเหตุผลของเค้าเอง เช่น อาจจะมีภาระรับผิดชอบมากทางบ้าน หรือเพื่อนของเราอาจจะมีศักยภาพในการทำงานได้เท่านี้ แต่อาจจะไม่ได้บอกใคร อย่างไรก็ตามแม้ในกรณีที่เพื่อนของเรานั้นอาจจะเป็นคนไม่รับผิดชอบจริงๆ แต่การที่เราเอาเวลาไปหาเหตุ เพ่งโทษผู้อื่นนั้น นอกจากเราจะเสียเวลาแล้ว เรายังหมกมุ่นอยู่กับความคิดในแง่ลบทำให้เราเองก็ไม่มีความสุข พี่แนนอยากให้น้องเปิดโอกาสให้ตัวเองมองในมุมกลับว่า โชคดีจังเลยที่เราจะมีโอกาสได้ทำบุญ โดยการใช้การกระทำของเรานี่แหละเป็นเครื่องทำบุญ ทางศาสนาเรียกว่า “บุญกริยาวัตถุ” ซึ่งบ่อยครั้งเรามองข้ามการทำบุญด้วยแรง สติปัญญา และความสามารถของเราไปช่วยเหลือผู้อื่นเป็นการทำบุญที่ทำได้ง่าย ลงทุนน้อย และทำได้บ่อยเท่าที่เราต้องการ ไม่มีข้อจำกัดเรื่องฐานะ กาลเวลา และสถานที่ ดังนั้นการที่เราได้ทำงานให้กับกลุ่มของเรามากกว่าเพื่อนก็เป็นการเพิ่มโอกาสให้เราได้ฝึกตนเอง และยังเปิดโอกาสให้เราได้ช่วยเหลือเพื่อนด้วย ดังนั้นอย่ามองว่าเราได้อะไรและเสียอะไร แต่ให้มองว่าเราให้อะไรเพื่อใคร น้องจะรู้สึกอิ่มบุญได้ด้วยตัวเอง ลองนำไปใช้ดูนะคะ
อะไรๆ
ตอบลบก็ธรรมมะ ธรรมโม