"พ่อกับแม่ชอบเอาลูกคนข้างบ้านมาเปรียบเทียบ ไม่ได้อิจฉา แต่มันน้อยใจ รู้สึกหมดกำลังใจ เราก็รู้ตัวว่าไม่ใช่คนเก่งคนขยัน แต่คนเรามันไม่เหมือนกัน แล้วจะให้ทำยังไง"
ปัญหานี้คลาสสิคจริงๆ ค่ะ และพี่แนนขอบอกน้องๆ เลยว่ามันไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาดใหญ่โตเลย จริงๆ แล้วเป็นธรรมชาติในการแสดงออกความรักและหวังดีของคุณพ่อและคุณแม่ทั่วโลกก็ว่าได้ หลักๆ แล้วคุณพ่อคุณแม่ของเรามักจะแสดงความห่วงใยและกระตุ้นลูกๆ ของตัวเองให้ทำความดีออกมา 2 รูปแบบหลักๆ ค่ะ ทางหนึ่งคือแสดงออกทางบวก คือชื่นชม ให้กำลังใจ ซึ่งเป็นคุณพ่อคุณแม่แบบในฝันของพวกเราทุกคน เพราะทุกครั้งที่มีใครชื่นชมเราก็ยินดี และมีกำลังใจ แต่ใช่ว่าการกระตุ้นทางบวกจะไม่มีโทษ เคยได้ยินคำนี้ไหมคะ “พ่อแม่รังแกฉัน” ก็คือการอวยลูกมากๆ ลูกก็จะเหลิงและอาจจะไม่รู้ตัวว่าจริงๆ แล้วเราก็มีข้อเสียซึ่งเป็นธรรมชาติของคนเราทุกคน ในขณะที่พ่อแม่อีกกลุ่มหนึ่งเลือกแสดงออกความรักต่อลูกด้วยการกระตุ้นทางลบ ก็คือรูปแบบที่หนูประสบอยู่นี่แหละ คือลูกคนอื่นๆ ดูเป็นเทพไปซะหมด ใครๆ ก็ดูดียกเว้นเรา ซึ่งแน่นอนว่าเจอแบบนี้เข้าไปเยอะๆ ใครๆ ก็ท้อและหมดกำลังใจ ทางที่ดีคุณพ่อคุณแม่ก็ควรจะต้องเดินบนทางสายกลางคือชื่นชมบ้าง และกระตุ้นเราในทางลบบ้างเพื่อให้เกิดความหึกเหิม แต่เนื่องจากไม่มีหลักสูตรอบรมความเป็นพ่อเป็นแม่ที่ดี ที่ลูกถูกใจไว้ และก็ไม่มีใครเปิดหลักสูตรยอดคุณลูก เราจึงต้องเรียนรู้วิธีที่จะเจอกันตรงกลาง ถ้าคุณพ่อคุณแม่เริ่มบ่นในแบบที่เค้าคุ้นเคยเราก็ฟังแล้วลองเปิดใจคิดตาม น้องๆ ก็จะเห็นว่าไม่ว่าลูกคนอื่นที่เค้าชื่นชมนั้นจะดียังไง แต่ที่จริงแล้ว Main idea มันอยู่ที่ว่าเค้าอยากให้เราเป็นแบบนั้น เพราะมันคือสิ่งที่ดีสำหรับเรา คนที่คิดหาแต่สิ่งดีๆ มาให้เรา จะไม่ใช่คนที่รักเราอย่างจริงใจหรือคะ การแสดงออกของเค้าอาจจะไม่โดนใจ แต่เราเองก็ต้องใช้ปัญญาตีความการแสดงออกของท่านด้วยเช่นกัน อย่าปล่อยให้ความหงุดหงิดและเบื่อหน่าย มาปิดบังสติของเราในการเลือกรับความปรารถนาดีของคุณพ่อคุณแม่ของเรานะคะ
โดนประจำ
ตอบลบเลยยยยย
ล่ะซิเลยเอาลง
ให้เพื่อนอ่าน
ความคิดเห็นนี้ถูกผู้เขียนลบ
ตอบลบเพราะพ่อแม่รักเรา
ตอบลบเค้าไม่เคยโดนนะ
ตอบลบแต่...โดนเปรียบเทียบกับญาติ
การที่พ่อแม่เปรียบเทียบเพื่อที่จะให้เรามีการพัฒนามากยิ่งขึ้น++